Vanaf 1 januari 2009 is de vergoeding van diagnose en behandeling van ernstige, enkelvoudige dyslexie opgenomen in het basispakket van de zorgverzekering. Dat wil zeggen dat er bij deze leerlingen, naast dyslexie, geen sprake is van een of meer andere (leer)stoornissen (co-morbiditeit).
Als bij het diagnostisch onderzoek blijkt dat het kind geen enkelvoudige dyslexie heeft (er is dus sprake van een of meerdere andere stoornissen), dan wordt het diagnostisch onderzoek wel vergoed, maar een eventuele behandeling niet. Ouders hebben vrije keuze van behandelaar, mits deze bevoegd en bekwaam is de behandeling uit te voeren.